ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την ανάγκη λήψης δίκαιων μέτρων για την βραχυπρόθεσμη αντιμετώπιση του οικονομικού αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει η χώρα, καθώς και διαρθρωτικών αλλαγών για την μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση των παθογενειών της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, τονίζει ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Βύρωνας: Ανάπτυξη-Προοπτική» Παναγιώτης Κόνσουλας, με αφορμή την γενική απεργία που έχουν κηρύξει για την 11η Μαρτίου η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ, υπογραμμίζοντας αφενός ότι οι πολίτες μπορούν να δεχτούν το δυσβάσταχτο φορτίο μόνο σε καθεστώς μηδενικής ανοχής σε σκάνδαλα και απόλυτης κοινωνικής δικαιοσύνης στον επιμερισμό των βαρών και αφετέρου ότι κάθε φορέας αλλά και πολίτης πρέπει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, υπεύθυνα και πέρα από συντεχνιακές νοοτροπίες, στηρίζοντας τα ενδεχομένως σκληρά αλλά δίκαια μέτρα και απαιτώντας διόρθωση στα μέτρα που επιδέχονται βελτίωσης.

Σχολιάζοντας τα οικονομικά μέτρα επεσήμανε:

«Επί δεκαετίες, κάθε Κυβέρνηση κινδυνολογούσε ανεύθυνα για το ενδεχόμενο χρεωκοπίας, αποδίδοντας την πολιτική ευθύνη στην προηγούμενη Κυβέρνηση, προκειμένου να αθετήσει την υλοποίηση ενδεχομένως υπέρμετρων και μη ρεαλιστικών προεκλογικών υποσχέσεων και να επιβάλλει συνήθως αναποτελεσματικά προγράμματα λιτότητας. Σήμερα, όλοι έχουμε πειστεί, ότι η Κυβέρνηση Καραμανλή μετά από μια πενταετία αδράνειας, ανικανότητας, και σκανδάλων, παρέδωσε πράγματι την χώρα στο κατώφλι της χρεωκοπίας, η οποία έπαψε να υπάρχει στην σφαίρα της κινδυνολογίας και είναι πλέον ένα ρεαλιστικότατο και πολύ πιθανό ενδεχόμενο, το οποίο η Κυβέρνηση Παπανδρέου καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να αποτρέψει δίνοντας μάχη στο εγχώριο και στο διεθνές πεδίο.

Σε πρώτη φάση η Κυβέρνηση δίνει την μάχη της ρευστότητας, την μάχη να τονωθεί η αξιοπιστία της χώρας προκειμένου να μπορεί να δανειστεί με φυσιολογικό επιτόκιο ώστε να καταβάλλει τους μισθούς και συντάξεις των επόμενων μηνών. Αναγκαία συνθήκη είναι ι) αφενός η αύξηση των εσόδων, πρωτίστως με πάταξη της φοροδιαφυγής και δευτερευόντως με την επιβολή κοινωνικά δίκαιης φορολογίας, και ιι) αφετέρου η μείωση των δαπανών, τόσο με τερματισμό της σπατάλης όσο και δυστυχώς με περικοπή των ανελαστικών δαπανών μισθοδοσίας μισθωτών και συνταξιούχων. Ως προς το σκέλος της επιβολής φόρων και της μείωσης μισθών, τα μέτρα θα γίνουν αποδεκτά υπό δύο όρους: ι) μόνο εφόσον είναι κοινωνικά δίκαια, δηλαδή εφόσον τροποποιηθούν ώστε να βαρύνουν τα υψηλότερα εισοδήματα και να ενισχύσουν τα χαμηλότερα –δεν νοείται περικοπή 13ου και 14ου μισθού, ίδια σε ποσοστό, και στον χαμηλόμισθο υπάλληλο του Δήμου και στον υψηλόμισθο υπάλληλο προνομιούχων Δημόσιων Υπηρεσιών με υψηλά επιδόματα...–, και ιι) μόνο εφόσον υπάρξει μηδενική ανοχή ως προς το σκέλος της πάταξης της φοροδιαφυγής και της σπατάλης, για τα οποία είναι αναγκαία η στήριξη από κάθε υγιή φορέα, συμπεριλαμβανομένων των συνδικαλιστικών οργανώσεων αλλά και κάθε πολίτη που πρέπει να γίνει ενεργός πολίτης.

Σε δεύτερη φάση η Κυβέρνηση δίνει την μάχη των διαρθρωτικών αλλαγών, προκειμένου να αποτραπεί η ύφεση, να εξυγιανθεί η οικονομία, και μπει η χώρα σε αναπτυξιακή πορεία που θα αυξήσει τις θέσεις εργασίας, την ποιότητα της εργασίας, και εν τέλει τους μισθούς και το βιωτικό επίπεδο των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Ασφαλώς, με την έννοια «διαρθρωτικές αλλαγές», δεν εννοούμε την εκποίηση δημόσιας περιουσίας ή την διάθεση δημόσιου χρήματος σε κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις, τακτική που μαζί με την γιγάντωση ενός αναποτελεσματικού κράτους ακολούθησε η Κυβέρνηση Καραμανλή, αλλά και προηγούμενες Κυβερνήσεις, με καταστροφικά για την χώρα αποτελέσματα. Με την έννοια «διαρθρωτικές αλλαγές» εννοούμε πραγματική και όχι προσχηματική καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής, εννοούμε οριστικό τέλος στα ρουσφέτια και την γιγάντωση του δημόσιου τομέα που κοστίζει πανάκριβα και αντί να εξυπηρετεί δυσχεραίνει τον πολίτη, εννοούμε δημιουργία υποδομών και συνθηκών για ενίσχυση της επιχειρηματικότητας προκειμένου κάποτε και στην Ελλάδα τις κρατικοδίαιτες εταιρίες να αντικαταστήσουν ανταγωνιστικές εταιρίες σε εγχώριο και διεθνές επίπεδο. Και για να συμβούν αυτά χρειάζεται αλλαγή κουλτούρας από όλους μας, χρειάζεται ενδιαφέρον για τα κοινά, υπευθυνότητα, εντιμότητα, αξιοπιστία! Και αυτή η κουλτούρα υποδεικνύει ότι, αξιοποιώντας τη διαβούλευση, αφενός πρέπει να στηριχθούν οι αποφάσεις της Κυβέρνησης που κινούνται στην σωστή κατεύθυνση και αφετέρου πρέπει να επισημαίνονται οι αποφάσεις που επιδέχονται αλλαγές και βελτιώσεις.»

Βύρωνας, 10 Μαρτίου 2010